Ik was toevallig in de GB aan het winkelen voor appels en eieren heb een interessant artikel gelezen over de kracht van Google in het magazine Vacature.
Het artikel heet: Te koop - een vlekkeloos imago op het web (waarom steeds meer mensen en bedrijven hun online reputatie laten opblinken) en het gaat over het feit dat werkgevers meer en meer mensen weigeren aan te nemen omdat er negatieve informatie verspreid staat op het web. Na dit artikel gelezen te hebben, moest ik er even bij stil staan en heb ik mezelf ook eens gegoogled. Gelukkig kom ik niet al teveel voor in de zoekresultaten, aan de andere kant wel jammer, want ‘if you can’t be googled, you don’t exist”.

Ik zit nu wel met een tweestrijd: aan de ene kant vind ik het goed dat werkgevers meer gebruik maken van het Internet om zo een beetje meer te weten te komen wat voor vlees ze in de kuip hebben, maar aan de andere kant is het nadelig als er foutieve informatie over je staat, Google is geen rechtbank noch God. Google is allesbehalve perfect en in mijn mening is het slechts een kwestie van geld, veel geld, zo kan je honderden euro’s afdokken om in de eerste vijf zoekresultaten op te duiken. Dit is in mijn ogen absurd.

Michael Fertik is de Mister Proper van het internet en heeft een bedrijf (Reputation Defender) die zich bezig houden met online reputatiemanagement: ze bieden tonnen positieve informatie die in Google komen bovendrijven, maar ook kunnen zijn informatie doen verdwijnen dmv grof geschut.

Nu is mijn vraag: In hoeverre ben jij bezig met je virtuele reputatie? Lig jij er wakker van?

bron: vacature - voor m/v met talent, uitgave 02.05.09
links: QueroMedia en ReputationDefender;  Lig jij wakker van je virtuele reputatie?

“Je cv? Dat is wat Google over je vindt.” - Michael Fertik, oprichter Reputation Defender