It’s all about the learning baby. Allehja, dat is toch wat ze ons hebben proberen wijs te maken.
Mathy van Buel (BE) en Tim Bruysen(GE) hebben me op een heel aparte manier weten te charmeren, ik ging echt met veel plezier naar de lessen, het gebeurde ook wel eens dat ik er niets van begreep, maar Mathy legde dit graag nog een keer uit. Het waren hele zware lessen, gevuld met cement ontzettend veel inhoud, maar ik denk dat ze zich nog hebben ingehouden, want je kan een hele Bijbel vol schrijven over dat onderwerp (elearning).
De opdracht verliep heel chaotisch, ook al werkten we met een wiki (waarvan ik wel dacht dat het moeilijk werd om dat met een 30tal mensen te onderhouden). De bedoeling was dat we een nieuw systeem bedachten dat mensen zou helpen bij hun opleiding om spoedgevallen, rampen te managen. Enkele elementen die het systeem moest bevatten:
- Interactive game: God mode
- Emphasis on communication and strategic choices
- Logbook
- The ability to re-play the scenario
- Disasters in a sandbox
Screenshot
Het leuke hieraan was dat we met een grote groep moesten werken, en hiervoor hebben we een wiki opgezet. Hier konden we voortdurend werken aan datzelfde project. Ik had hierbij het gevoel dat we bezig waren met het schrijven van een boek, zo hadden we enkele leerlingen die voortdurend bezig waren met inhoud toe te voegen, anderen met de layout en organisatie ervan en dan weer anderen die de bibliografie (index) aanpasten.
Voor ons examen kregen we van tevoren de opdracht om twee e-learning tools te vergelijken met elkaar: zo heb ik gekozen om Twitter en (voormalig) pownce vergeleken op basis van het statement “do not complicate learner’s tasks”.
Dit mocht slechts een 250 tal woorden bevatten, zodat je een mooie summary kreeg van je eigen gedachten, in plaats van een ellenlange bijbel boek waarin je standpunt nog niet duidelijk is.


Waar nu naartoe?